Czas Emancypantek

Kto usiłuje różem i pudrem poprawić normalny kolor swojej twarzy, ten przypomina pacykarza, który usiłowałby skopiować obrazy Tycjana za pomocą farby czerwonej i białej. Róż i puder stanowią atrybuty sceny.

Kobieta prawie nato stworzona, aby swoją, dobrocią, uprzejmością w obejściu łagodziła, koiła, pocieszała smutnych i strapionych; zasmucać tych, których kocha, nie powinna nigdy, ale przeciwnie okazywać im zawsze pogodne oblicze.

Młody człowiek, który zaangażowawszy tancerkę, zapomina o tem i pozostawia ją siedzącą, może się narazić na bardzo przykre następstwa; ojciec, brat lub narzeczony są w stanie i nieledwie są w prawie ubliżyć mu lub wyzwać go na pojedynek.

 

.................

Im bardziej zbliża się dzień ślubu, tem poufalsze może być zachowanie się narzeczonych; matka może ich opuszczać na czas jakiś i wychodzić do swoich apartamentów, drzwi jednak do salonu powinny być zawsze otwarte, tak aby co chwila była w możności wejść niespodzianie.


Strój do teatru zależał od miejsca – w loży powinien być wytworniejszy niż w krzesłach. Należało go również dostosować do rodzaju przedstawienia. W wersji najbardziej eleganckiej obowiązywały suknie wieczorowe, z dekoltem i trenem. Przy miejscach lub okazjach nieco mniej formalnych, mogła posłużyć elegancka suknia wizytowa.

 

Najważniejszą zasadą dotyczącą ubrania do teatru było to, że kapelusz powinien być jak najmniejszy. Fryzura również miała być względnie niska.

 

W takiej sukni gładkiej, stosownym paletocie najprostszego kroju i kapeluszu okrągłym, wykwintna Paryżanka odbywa wizyty, krząta się około domu i interesów. Suknia powłóczysta, obszerna, pozostała na wieczorny ubiór, do salonu lub teatru.

„Kurier Warszawski”, 1865

 

Chusteczki i pelerynki gazowe, tiulowe, lub muślinowe, ciągłe są używane przy toaletach do teatru, na koncerta lub wizyty wieczorne.

O ubiorach, w: „Tygodnik mód i powieści”, 1874

 

Również w lożach teatru, zachowanie kapelusza nie powinno mieć miejsca, i o ile gdziekolwiek indziej niż w lożach mieć go koniecznie wypada – o tyle tam jest zupełnie niestosowny.

O ubiorach, w: „Tygodnik mód i powieści”, 1874

 

Wachlarze coraz większem cieszą się powodzeniem, tak iż w każdej porze roku stanowią niejako dopełnienie toalety nietylko balowej lub do teatru, ale nawet spacerowej.

Parasoliki i wachlarze, w: „Tygodnik mód i powieści”, 1874

 

Suknie trochę powłóczyste, dające się z łatwością podpiąć, lub unieść w ręku, używane są na koncerta, do teatru do ubrania wizytowego i na mniejsze wieczorne zebrania; a dla osób starszych albo poważniejszych do ubrania, spacerowego i domowego.

O ubiorach, w: „Tygodnik mód i powieści”, 1874

 

Na mniejsze wieczorki suknia z jasnej sicilienne lub materyjki w kolorowe albo czarne z białem paski, przybrana jednym z żywszych cieni ślicznie wygląda, dodawszy do tego omonierkę a la Margueritte z czarnego dżetu, a nawet jedwabną w kolorze szarfy kokard lub fryzy, a będziemy mieli wykwintną gustem i nowością toaletę na wieczór, koncert lub do teatru.

O ubiorach, w: „Tygodnik mód i powieści”, 1875

 

Do wieczorowego ubrania, do teatru lub na koncert najodpowiedniejsze okrycie stanowi płaszczyk biały kaszmirowy oszyty szeroką jedwabną plisą i ozdobiony kapturkiem lub kokardą Do jedwabnych okryć używają na oszycie puszek łabędzi lub pióra.

O ubiorach, w: „Tygodnik mód i powieści”, 1875

 

Toalety damskie rozdzielają się na cztery wielkie kategorye, dla których podziały tworzy smak osobisty. Główne grupy są następujące: 1) ubranie domowe: déshabillés, szlafroczki, kaftaniki itd.; 2) ubranie ranne, do podróży, do chodzenia po mieście za sprawunkami, na niepogodę; 3) ubranie dzienne, na wizyty, przechadzki, recepcye u siebie; nakoniec 4) toalety obiadowe, koncertowe, teatralne, wieczorowe i balowe.

Zwyczaje towarzyskie (Le savoir-vivre) w ważniejszych okolicznościach życia przyjęte, według dzieł francuskich spisane, Kraków 1876

 

Jak zwykle na zimę najwięcej przygotowano czarnych kapeluszy; do teatru jednak bardzo używane będą i białe tak aksamitne, jak atłasowe i kastorowe.

Korespondencya z Paryża o ubraniach zimowych, w: „Tygodnik mód i powieści”, 1877

 

Ze świata.
Panie paryskie ogłosiły następny «ukaz» dla wszystkich dam, posługujących się wachlarzami: […] Do toalet balowych bez różnicy koloru używa się wachlarza z białych piór; poważniejsze wieczory, na których się nie tańczy, domagają się wachlarzy z bladoróżowych i błękitnych piór. W teatrze należy się zaopatrzyć w wachlarze szare, a na obiadach proszonych w malowane antyki.

„Kurier Warszawski”, 1886

 

Futra i imitacye zupełnie białe dla pieszej przechadzki, pod jasnem, zimowem światłem, są, zbyt rażące, ładnie natomiast prezentują się w powozie wybitym ponsowym, lub niebieskim, aksamitem, lub loży teatralnej.

Szyk! Czyli sztuka ubierania się gustownie (poradnik dla kobiet), Warszawa 1890

 

Toalety noszone do teatrów i na koncerty podlegają miejscowym zwyczajom.
Na południu, w miastach włoskich i francuzkich, nawet w Wiedniu, najwyszukańszy strój jest uważanym za „chic“ do teatru, podczas gdy w Berlinie i innych miejscowościach niemieckich, ozdobić swą suknię bodaj kwiatkiem, czy żabotem, uważanem jest za mieszczańskie prostactwo.
U nas znów inne są przepisy dla właścicielki pierwszopiętrowej loży, inne dla zajmującej skromne parterowe krzesło.
Czytelniczki zapewne często spotykają w żurnalu t. z. staniki do teatru z pluszu, satynki, lub koronkowej materyi; są to piękne cacka i jeśli zwyczaj miejscowy je toleruje, to młode osoby bardzo się niemi przystroić mogą.
Teatr i koncerty dają wyborną sposobność do korzystnego zaprezentowania rozmaitych dodatków toaletowych. Skromną sukienkę można zamienić w elegancką, przyozdabiając ją koronkowym żabotem, wstążką, lub zręcznie udrapowaną chusteczką.

Szyk! Czyli sztuka ubierania się gustownie (poradnik dla kobiet), Warszawa 1890

 

Słuszne są wycieczki przeciw noszeniu kapeluszy w teatrach, szczególniej zaś w miejscach parterowych, gdzie widz umieszczony po za wysokim i wiecznie ruchomym kapeluszem, zamiast użyć przyjemności z widowiska, wychodzi z teatru rozdrażniony widokiem sterczącego przed nim arcydzieła sztuki modniarskiej.
Istnieje jednak cały szereg kapotek i kapelusików, których specyalnem przeznaczeniem jest ozdabiać główki kobiece podczas koncertu lub widowiska teatralnego.
Nieprzeczymy wcale, że owe kosztowne cacka z tiulu, wstążek, aksamitu i barwnych ptaszków, nadają często szczególny urok świeżym twarzyczkom.
Kapelusiki te małemi rozmiarami więcej zakrawać winny na ubranka, niż przypominać kapelusze noszone na ulicy, a których przeznaczeniem, (niestety prawie zawsze zapomnianem), jest niejaka ochrona od słońca i niepogody.

Szyk! Czyli sztuka ubierania się gustownie (poradnik dla kobiet), Warszawa 1890

 

Panie nasze (…) obmyśliły nowy fason maleńkich kapelusików, wyłącznie do teatru przeznaczonych. Już od kilku tygodni znakomita większość pań przychodzi do krzeseł w trzech teatrach w takich maleńkich kapelusikach, które sceny sąsiadom z dalszych rzędów nie zasłaniają.

„Kurier Warszawski”, 1897

 

Toaleta wieczorowa, plecy obnażone, brylanty lub kwiaty we włosach – oto ubranie do loży pierwszego piętra na operę lub przedstawienie uroczyste; panowie są we frakach oraz krawatach i rękawiczkach białych. Na dramaty i komedye, oraz do krzeseł na operę, bierze się toaletę użytkową, kapelusz i rękawiczki jasne; kapelusz musi być bardzo mały.

Mieczysław Rościszewski, Pani domu, Warszawa 1904

 

Kapelusze do teatru i na wizyty poobiednie lub spacery robią się przeważnie z tafty układanej w pliseczki, które tworzą całość toczka, którego brzeg robi się z szenylli. Brzegi zaś zakładeczek tych przyozdabia się miniaturowemi pajletkami. Na główce kapelusza umieszcza się dwie główki piór, które się przypina ozdobą z dżetów.

Moda, w: „Dobra Gospodyni”, 1904

Stroje do teatru, 1895   Theatre outfits, 1895Nové pařížské módy, 1895   Nové pařížské módy, 1895   

Strój do teatru, 1896   Theatre outfit, 1896Nové pařížské módy, 18976  Stroje do teatru, 1897   Theatre outfits, 1897Nové pařížské módy, 1897   Stroje do teatru, 1897   Theatre outfits, 1897Nové pařížské módy, 1897  Strój do teatru, 1898   Theatre outfit 1898Nové pařížské módy, 1898   Stroje do teatru, 1898   Theatre outfits, 1898Nové pařížské módy, 1898 

Stroje do teatru, 1898   Theatre outfits, 1898Nové pařížské módy, 1898  Stroje do teatru, 1898   Theatre outfits, 1898Nové pařížské módy, 1898  

Stroje do teatru, 1899   Theatre outfits, 1899Nové pařížské módy, 1899 

Stroje do teatru, 1899   Theatre outfits, 1899Nové pařížské módy, 1899  Fryzura do teatru, 1900   Theatre hairstyle, 1900Nové pařížské módy, 1900  Kapelusz do teatru, 1900   Theatre hat, 1900Nové pařížské módy, 1900  Stroje do teatru, 1900   Theatre outfits, 1900Nové pařížské módy, 1900  Stroje do teatru, 1902   Theatre outfits, 1902Ilustracya Polska, 1902  

Stroje do teatru, 1904   Theatre outfits, 1904Dobra gospodyni, 1904

 

 

Na podobny temat: Zachowanie w teatrze, Panna w teatrze

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Visit Czas's profile on Pinterest.