Czas Emancypantek

Kto usiłuje różem i pudrem poprawić normalny kolor swojej twarzy, ten przypomina pacykarza, który usiłowałby skopiować obrazy Tycjana za pomocą farby czerwonej i białej. Róż i puder stanowią atrybuty sceny.

Kobieta prawie nato stworzona, aby swoją, dobrocią, uprzejmością w obejściu łagodziła, koiła, pocieszała smutnych i strapionych; zasmucać tych, których kocha, nie powinna nigdy, ale przeciwnie okazywać im zawsze pogodne oblicze.

Młody człowiek, który zaangażowawszy tancerkę, zapomina o tem i pozostawia ją siedzącą, może się narazić na bardzo przykre następstwa; ojciec, brat lub narzeczony są w stanie i nieledwie są w prawie ubliżyć mu lub wyzwać go na pojedynek.

 

.................

Im bardziej zbliża się dzień ślubu, tem poufalsze może być zachowanie się narzeczonych; matka może ich opuszczać na czas jakiś i wychodzić do swoich apartamentów, drzwi jednak do salonu powinny być zawsze otwarte, tak aby co chwila była w możności wejść niespodzianie.


Damskie fryzury zmieniały się oczywiście przez lata, ale pozostawały nieodmiennie skomplikowane. Wymagały też często różnego rodzaju rusztowań i poduszek, by nadać im właściwy kształt, a także dopinanych włosów. Ułożenie każdej z nich – poza najprostszymi – wymagało pomocy drugiej osoby, a i ta często musiała być odpowiednio wyszkolona. Damom z reguły pomagały pokojówki, przy bardziej uroczystych okazjach korzystano z pomocy fachowego fryzjera.

 Damskie czasopisma zamieszczały regularne opisy i ryciny nowości, aby panie mogły podążać za modą. Oto kilka przykładowych opisów modnych fryzur, ułożonych chronologicznie.

 

Od roku już blisko zarzucono w Paryżu nizko spuszczone koki, warkocze, i siatki z luźno włożonemi włosami; już to w Paryżu, prawdę mówiąc, nigdy nie przesadzano tej mody tak jak u nas, gdzie częstokroć spotykać się dało kok umieszczony równolegle pomiędzy dwoma łopatkami, i zabrudzający tym sposobem nie tylko kołnierzyk ale i całe plecy sukni. Układ włosów na sposób dawnych greczynek, prawie powszechnie przyjęty, z pewnemi przecież modyfikacyami, jak co do czyjej urody przypada, stosując rodzaj czesania do swej twarzy i tego się ściśle trzymając. Blondynki naprzykład tak są zakochane w swoich jasnych włosach, iż chcą je jak najokazalej wydać, i tak tapirowanie włosów, lekkie ich układanie na przodzie głowy po nad czołem jest wyłączną cechą blondynek i przez nie wynalezione zostało. Poważne zaś gładkie warkocze wydają się najświetniej przy połysku czarnych włosów. Powtarzamy więc, iż z temi mniej więcej zmianami, kokardy, koki ułożone z pukli lub krótkich loków, z warkoczy i t.p. noszą tam daleko wyżej tak iż upięcie z tyłu włosów zaledwie sięga kołnierzyka, nie dotykając go nawet. Z przodu zarzucono zupełnie owe wysokie, dwupiętrowe nioby a podnosząc tylko nieco po nad czołem tak, aby włosy z obu stron łączyły się ze sobą, resztę promieni ze spodu idących zaczesuje się gładko w tył; cały układ włosów powinien być taki aby nie poszerzał w skroniach głowy. noszenie długich loków w tyle głowy dla młodych osób przyjęte w Paryżu tylko do wieczorowego lub w ogóle salonowego ubrania, na ulicę byłaby to moda niewłaściwa zupełnie, gdyż lada wiatr rozrzucał by biedne loki na wszystkie strony. Za każdem uchem często spadają dwa długie loki, co bardzo powabnie wygląda; zakarbowanie włosów z przodu, na owe małe nioby, jest prawie powszechnie przyjęte. Tak ułożone włosy przybiera się w przepaski z aksamitu naszyte perłami lub sznurkiem złotym, do negliżowego ubrania gładką aksamitką.

 Lucyna Ćwierciakiewiczowa, Przegląd mód warszawskich, w: „Bluszcz”, Dodatek, 1865

 

Coiffury greckie ciągle się utrzymują, i chociaż potrzeba wielkiej sztuki żeby się w nie uczesać, a jeszcze większych wdzięków żeby w podobnej coiffurze mogło być do twarzy, to jednak z wszelką śmiałością rekomenduję ją twojej Zosi, pewna że jej ładna twarzyczka i prześliczne krucze jej zwoje, zadowolnią wymagania najwykwintniejszego gustu.

 Korespondencja Bazaru, w: „Bazar”, 1865

 

Co zaś do zewnętrznego przystrojenia, tego niezliczone mnóstwo widziałam w bogatym i zalecającym się bardzo przystępną ceną magazynie p. Wilczyńskiej przy ulicy Czystej. Do coiffur greckich są tam prześliczne przepaski z drobnych bluszczu listeczków, które z lewego boku łączą się z girlandką małych różyczek posianych kroplami rosy, a z tyłu spadają w długich gałązkach. Każde takie ubranie głowy ma stosowny do przybrania sukni garnitur, który się składa z bukietu róż z długiemi gałęziami bluszczu na przepięcie lewego ramienia i małego bukieciku na podpięcie tiuniki. Prześliczna była girlandka z bluszczu na złotej łodydze; na czoło spadały pąsowe aksamitne pączki, zakończane kryształowemi łzami. Liście zielono-złote ze świecącemi robakami, złote winne grona z zielonemi liśćmi, narcyzy z liśćmi pokrytemi szronem.

 Korespondencja Bazaru, w: „Bazar”, 1866

 

Już to wiadomo, że rodzaj czesania włosów na sposób dawnych Greczynek przyjęto ogólnie. Zasadza się on na spuszczaniu nad czołem loczków, lub tapirowanych i w karby ułożonych włosów; z tyłu zaś są dość wysoko ułożone koki, loki, lub wreszcie sploty. Na tapirowane nioby, trzeba na noc, zmoczywszy z lekka górny od przedziału idący promień, zawinąć na zwyczajne podwójne szpilki średniej wielkości, idąc spać szpilki umieścić wysoko na ciemieniu głowy, tak, że zupełnie w nocy przeszkadzać do snu nie będą. Zawijając włosy na szpilki, starać się, aby jak najbliżej głowy splatanie się zaczynało, bo tym sposobem i karby także blisko czoła poczynać się będą. Na czoło więc spadają karbowane nioby wysoko ułożone, łączące się prawie nad czołem, lub loczki własne, czy w braku takowych przypinane, pozostałe włosy boczne z przodu zaczesują się w tył gładko zupełnie, tak, aby nie poszerzały głowy w skroniach. Nad loczkami idzie warkocz w kształcie diademu; powszechniej jednak przyjęto przepaski greckie, które najlepiej leżą, gdy każda z osobna przepasując włosy, z tyłu związana jest pod kokiem na wąziutkie aksamitki.

 Lucyna Ćwierciakiewiczowa, Przegląd mód warszawskich, w: „Bluszcz”, Dodatek, 1866

 

Takiego układu ubrania głowy kwiatami, jest ostatecznie najwięcej noszone przez młode osoby. Dyadem lub wianeczek osiem cent. średnicy mający, upina się na przodzie głowy nad czołem lub nieco na bok; dwie gałązki spadają po za uszami, trzecia albo w koło koka jest upięta, albo na tył głowy między loki się spuszcza. Mężatki starsze już nieco noszą najczęściej jeden duży kwiat nad czołem, jeden z boku przy koku upięty. Czasem jeden tylko, a wtedy bywa na wierzchu głowy nad kokiem.

 Lucyna Ćwierciakiewiczowa, Przegląd mód, w: „Bluszcz”, Dodatek, 1867

 

Włosy czeszą wszyscy prawie jednakowo. Wiążą je bardzo wysoko, od związania spadają na tył dwa grube warkocze, podwinięte u dołu. Niekiedy kilka długich loków dopełnia tego ubrania. Włosy z przodu karbowane w wielkie karby, tworzą nioby nasunięte na czoło, odwinięte w górę po bokach. Głowę przepasuje się zwykle czarną lub kolorową aksamitką, wiązaną z boku na kokardę.

 „Tygodnik mód i powieści”, 1870

 

Prawdziwie dobry kok taki składa się z dwóch oddzielnych warkoczy krepinie zaczynających się wązko jednym promieniem; warkocze te układać można w jaki kto chce sposób i rodzaj i takie koki właśnie widzieliśmy u pana Kocha na ulicy Nowosenatorskiej. Wszystkie inne jakie spotykać nam się zdarza są spojone w górze i przyszyte do jakiegoś druta co zmusza (…) aby na zakończenie w górze przypinać kokardę (…), gdy tymczasem warkocze u p. Kocha robione w jakikolwiek sposób ułożone mają pozór własnych włosów (jeżeli znajdą się jeszcze tacy, co uwierzą) i co najważniejsze w rozmaity sposób układać się dają.

 Ubiory i roboty, dodatek do „Bluszczu”, 1870

 

Piękny ten rodzaj upięcia potrzebuje koniecznie długich i grubych warkoczy, na grubość łatwo fryzjer może poradzić, ale długość trudno sztucznie zastąpić. Dwa dość grube promienie oddziela się naprzód i układa stosownie do gustu przy twarzy. Resztę włosów dzieli się na dwie części i splata przy uchu mocno od głowy, ażeby można trwale przednie promienie przymocować; jeżeli włosy tego wymagają wplata się osobne promienie, układa warkocze nisko, jak to wzór wskazuje, przepina grzebieniem albo kokardą i przepasuje od przodu wstążką. Zwrócimy jeszcze uwagę czytelniczek, że obecnie przepasania i kokardy ze wstążek lub aksamitki, albo grzebienie przy warkoczach powszechnie są noszone.

Uczesanie głowy z warkoczami, w: „Tygodnik Mód i Powieści”, 1871

 

Dajemy tu jeszcze naszym czytelniczkom opis pięciu nowych sposobów czesania się. 1 Na czole włosy karbowane w zęby, po nad któremi mieści się stojący warkocz, z boków włosy podczesane do tyłu na dużej krepinie, ułożonej w ósemkę. Grzebień wpięły między kokiem a warkoczem tworzy diadem. 2 Uczesanie złożone z drobnych loczków spadających na czoło, boki karbowane podczesane; kok złożony z dwóch gładkich pukli, ze spadającym promieniem włosów karbowanych, zwiniętych u samego dołu w lok. 3 Na czole promień włosów karbowanych, boki podczesane, środek głowy zajmują pukle włosów; z tyłu dwa pukle w kształcie ósemki, między któremi spadają dwa loki włosów nierównej długości. Między puklami a kokiem duży hiszpański grzebień. 4 Na czole włosy karbowane, na wierzchołku głowy kokarda złożona z czterech pukli i przepięcia, krótkie loki wychodzą z pod kokardy do tyłu, gdzie włosy są podczesane i podwinięte u góry na krepinie. Z tyłu po bokach warkocze szwajcarskie. 5 Na i zole włosy karbowane, wyżej dwa pukle włosów przedzielone promieniem spadających włosów karbowanych. Z boków pukle duże podczesane, z pod których spada po jednym loku, Z tyłu włosy uczesane na krepinie. Grzebień zwany „Żyrafa" na wierzchołku głowy przytrzymuje pęk loków spadających z tyłu.

„Tygodnik mód i powieści”, 1873

 

Wysokie główki modnych kapeluszy są powodem zmiany zaszłej w układzie włosów. Zamiast jak dotąd opuszczać do pół pleców sążniste koki, podczesuje się włosy bardzo wysoko i z boku i z tyłu głowy podkłada się krepiny, i upina się na nich warkocze lub pukle, w ten sposób aby cale upięcie kryło się w główkę od kapelusza, z pod którego widać tylko parę lub kilka krótkich loków.
Podobne uczesanie głowy, nie wymaga bezmiernej ilości włosów i dla tego wiele osób może poprzestać na własnych, a w każdym razie jest ta korzyść że nawet fałszywych tak mało potrzeba, iż mogą przynajmniej uchodzić za własne.
Przez takie uczesanie szyja zupełnie zostaje odsłoniona, i dla tego może wróciły do mody zeszłowieczne kryzy, które powszechnie są noszone.

„Tygodnik mód i powieści”, 1873

 

Jakkolwiek długo spadające loki ciągle są noszone, jednak od pewnego czasu modniejsze jest znów upięcie włosów podniesione w górę, które powołało do mody wysoko stające koło szyi krezy i fryzki.

„Tygodnik mód i powieści”, 1873

 

Moda wysokiego podczesywania włosów coraz więcej się upowszechnia. Nad czołem układa się loczki lub na śpilce skręcone włosy, tak aby spadały na środek czoła. Następnie rozdziela się włosy w prostej linji od ucha do ucha i te na podkładach krepinowych układa się bardzo wysoko. Chcąc żeby dobrze pokrywały krepiny, trzeba rozdzielić na dwie części, podtapirować lekko i dopiero układać jedne na drugich. Włosy pozostawione z tyłu głowy dzieli się na trzy części. Środkowy promień trzeba związać, spieści upiąć jak można najwyżej, a następnie dwie pozostałe części, osobno z każdej strony owinąć na krepiny i przypiąć do podstawy, ułożone) z plecionego promienia, układając w ten sposób, aby tworzyły dwa pukle.
Dodać trzeba że dwa promienie tworzące pukle, podczesują się zupełnie do góry, a z końców od przednich włosów, układa się przepięcie pukli. Kto nie ma długich, przynajmniej gęstych własnych włosów, musi uciekać się do sztuki fryzyerskiej, tak dziś udoskonalonej.
Osoby starsze lub poważniejsze, nie chcące nosić loczków spuszczonych na czoło, mogą układać odwrócone lub naczesane na czoło nioby, gładkie lub karbowane, jednak moda wymaga koniecznie, aby szyja zupełnie była odsłonięta. Tylko do dekoltowanych toalet noszą loki nieco spadające na szyję, ale owe sięgające do pół pleców lub nawet do pasa, tak modne przed paru laty, dziś wyszły z użycia.
Do włosów tak napiętrzonych niepodobna nosić żadnych większych ubiorków ani stroików, i dla tego dla panien robią tylko małe kokardki lub małe kwiatów gałązki, dla pań małe egretki z piór lub z drogich kamieni, albo wkręcają drobne sznurki pereł lub co najwięcej maleńkie jakieś girlandki z kwiatów.

O ubiorach, w: „Tygodnik mód i powieści”, 1874

 

Czesanie głowy także inne jest pod kapelusz, a inne do domowego ubrania, albo znów na wieczory i bale. Na bale upięcia są tak kunsztowno, iż wymagają fryzierskiej pomocy, już do samego umiejętnego upięcia piór i kwiatów lub pereł czy wstążek. Do ubrania domowego lub mniejszego wieczorowego, zarówno używane są długie loki lub długo spuszczone warkocze, jak i warkocz w koronę upięty nad czołem z dodaniem trochę loków z tyłu głowy. Na ulicę układ włosów zastosowany być musi do formy kapelusza, Przy takim układzie włosów sute krezy coraz mniej są używane, zachowują się tylko krezki skromniejsze z koronki lub tiulu jedwabnego; natomiast odzyskują wzięcie kołnierzyki webowe ozdobione haftem, koronką, albo haftowanem na batyście plisowaniem. Chusteczki biało i kolorowe także ustępują czarnym koronkowym lub naszywanym dżetem, które służą nawet do sukien pod szyję.

O ubiorach, w: „Tygodnik mód i powieści”, 1874

 

Powyższe ryciny wskazują jeden z najświeższych sposobów upięcia kwiatów i włosów do strojnego wieczorowego ubrania. Z dodatkiem krepin i loków nawet małe własne włosy, ułożyć można w ten sposób. Nad czołem włosy rozdzielone na środku, karbowane są i rozczesane, nad skroniami podniesione w górę i razem z włosami tyłnemi związane na czubku głowy, a następnie ułożone w pukle na krepinach. Przy długich własnych włosach loki ułożone są z pozostałych końców od pukli, przy małych przypinają się od spodu pod puklami. Na ryc. 1 krzyżyk i aksamitka na szyję naszyta jest porcelanowemi różami, z których także urządzone są kolczyki.

Balowe ubranie głowy, w: „Tygodnik mód i powieści”, 1874

 

Jak z rycin podawanych w Bluszczu widziemy już od wiosny, że sposób czesania uległ zmianie. Dość wysoko ułożone włosy, z przodu i na ciemieniu przedłużają się na kark spadającym warkoczem, lub kilkoma lokami. Układ podobny potrzebuje jednak umiejętnej ręki, aby zręcznie formę głowy utrzymać. Otóż pan Lipink, właściciel Zakładu fryzyerskiego na Nowym-Świecie, przedewszystkiem celuje takiem układaniem włosów, że uczesane przez niego lub w jego zakładzie głowy, nie zdradzają fałszywych włosów, wtedy nawet gdy ich użyć trzeba, a loki greckie łamane, układane w Zakładzie pana Lipinka bardzo pięknie.

 L.C. [Lucyna Ćwierczakiewiczowa], Przegląd mód, Dodatek do Bluszczu, 1876

 

Rycina Nr 7 i 8. Tylne włosy zaczesać wysoko i związać mocno w środku głowy. Ppo przymocowaniu złotym sznurkiem owiniętego pukla, ułożyć karbowane przednie włosy w drobne krótkie nioby, przypiąć w środku głowy krepinę w formie wianka, na której przypinać małe, na palcu zwijane pukielki, z tylnych pozostałych promieni i końców przednich włosów. Złote sznury, koronki, kwiaty i białe strusie pióra, dopełniają ubrania głowy.

 Sposoby czesania włosów, Dodatek do Bluszczu, 1876

 

Rycina Nr 9 i 13. Po zaczesaniu wysoko i związaniu tylnych włosów, przymocować na przodzie szeroki krepowany warkocz w kształcie dyademu, zaczesać na niego skarbowane odwrócone przednie włosy, które przypiąć w tyle za diademem. Następnie ułożyć tylne włosy w luźne karbowane promienie aż do karku i przypiąć je pojedynczemi promieniami. Pojedyncze częścią krepowane, częścią zwijane loki, przypiąć podług ryciny pod włosami. Niezapominajki, złocone kłosy i brązowe liście, wpięte są w nieładzie między włosy.

  Sposoby czesania włosów, Dodatek do Bluszczu, 1876

 

Rycina Nr 10 i 11. Wysoko zczesane tylne włosy stosownie do potrzeby, powiększyć sztucznemi promieniami i spleść w dwa warkocze, pod któremi przyczepić plecioną pentlę. Podczesawszy karbowane boczne włosy na krepinę, przypiąć na nią zwinięte w promienie przednie włosy. Warkocze ułożyć podług ryciny na środku głowy, wpiąć grzebień, wypełnić puste miejsca puklami i wpiąć białe kwiaty.

 Sposoby czesania włosów, Dodatek do Bluszczu, 1876

 

Rycina Nr 12. Rozebrać włosy od ucha do ucha, przypiąć tylne włosy po prawej stronie, rozdzielić je w dwa promienie i ułożyć na umieszczony w środku głowy spuszczony warkocz, układając w ślimaka. Karbowane boczne włosy zczesać w górę na krepinę, a z końców, wraz z przedniemi włosami, ułożyć loki, zdobiąc je stokrotkami.

 Sposoby czesania włosów, Dodatek do Bluszczu, 1876

 

W Paryżu wyszło już zupełnie z użycia obciążanie głowy masą włosów modne uczesania starają się być naturalne, a wiemy, że mało kto może się dziś pochwalić zbytkiem włosów. Otóż nosząc bardzo małą koafiurę, urządzają ją tak, iż włosy wygodnie mieszczą się w główne kapelusza.

 L.C. [Lucyna Ćwierczakiewiczowa], Przegląd mód, Dodatek do Bluszczu, 1876

 

Do takiego ubrania potrzeba włosów nie długich i wcale nie pomadowanych; dla oczyszczenia z olejków, trzeba włosy upudrować a potem szczotką puder wyczesać. Wszystkie włosy rozdziela się najpierw na dwie części, z tylu przez środek a z przodu trochę z boku; następnie włosy podczesuje się w górę, tapiruje w końcach i zwija w rulony przypięte podwójnemi szpilkami a z boków podpięte małemi grzebyczkami.
Pozostałe z tyłu głowy i nad czołem krótkie włosy układa się w drobne loczki, do których zwijania najlepiej posłuży szyfer przy ogniu rozgrzany, na który nawinięte włosy kręcą się dobrze i trzymają długo.

Ubranie głowy w pukle, w: „Tygodnik mód i powieści”, 1876

 

Część włosów odbiera się na przód, resztę podczesuje w górę wiąże, układa w pukle pomiędzy które wpina się grzebień. Końce włosów plecie się na jeden albo dwa kim i przepina kokardami. Na kokardy bierze się wstążkę 7 cent. szeroką.

Uczesanie głowy z warkoczami, w: „Tygodnik mód i powieści”, 1876

 

Uczesanie głowy, które zawsze stanowi podstawę ubrania damskiego jest obecnie bardzo skromne, nazywa się a l'anglaise. Są to gładko stosownie do twarzy zaczesane włosy z przodu, w tyle upięty zgrabnie warkocz, tworzą całość stokroć milszą od dawnych piramidalnych głów, przeciążonych masą fałszywych włosów.

Korrespondencya z Paryża, w: „Mody paryzkie”, 1879

 

W ubraniu głowy, ta zachodzi tylko różnica, że fryzury nie tak dziś upiętrzone, jak przed rokiem i dwoma laty. Włosy przycięte prosto, lub utrefione w loczki, przysłaniają zazwyczaj czoło: na tył głowy spadają długie loki. Warkocz podniesiony wysoko; zastępują go często grube pukle z włosów, zwane marteaux, ułożone fantastycznie na środku głowy.
Wielkie kokardy alzackie, zarzucone chwilowo, odzyskały znów dawną wziętość; noszą je powszechnie do mniejszego ubrania. Używają na to sztywnej wstążki morowej, lub aksamitnej, z atłasowym spodem. Kokarda składa się z czterech pukli i dwóch końców spadających na warkocz. Najwięcej widać czarnych, noszą je także w kolorze śliwkowym lub szafirowym, odpowiednio do koloru sukni.

Korespondencya z Paryża o ubiorach, w: „Tygodnik Mód i Powieści”, 1879

 

Do ubrania głowy na wieczór, ukazały się wieńce z wstążek w kolorach jasnych: Nad czołem idzie odwrócona kokarda ze wstążki szerokiej na cztery cale; od tej kokardy ciągną się po obu stronach pukle mocno przypłaszczone do głowy, przytwierdzone na drucie; łączą się pod warkoczem końcami dosyć długo spadającemi.

Korespondencya z Paryża o ubiorach, w: „Tygodnik Mód i Powieści”, 1879

 

Uważaliśmy także kwiaty użyte w nowy sposób do ubrania głowy na wieczór albo na teatr. Mówimy tu o grzebieniach z bardzo wązką ławeczką opasaną dyademem z drobnych kwiatków. Grzebieniem takim, podpinają się włosy ponad niobami. Dwa małe grzebiuszczki przystrojone odpowiednio, wpinają fantastycznie po bokach. Do mniejszego ubrania, używane dziś na głowę dwie kokardy ze wstążki atłasowej, w kolorze stosownym do sukni. Kokardy te złożone zwykle z dwóch pukielków i końca. Jedna wpina się w pośrodku głowy, druga z boku nad uchem, albo w tyle warkocza.
Wielkie fryzury, których tak bardzo nadużyto od lat dziesięciu, zaczynają stanowczo ustępować. Moda wymaga dziś aby włosy związane bardzo nizko, spadały w dwóch uplotach na szyję i na plecy, końce tych uplotów podniesione w górę, przytwierdzają się grzebieniem; z przodu grzebienia przechodzi trzeci warkocz.

Korespondencya z Paryża o ubiorach, w: „Tygodnik Mód i Powieści”, 1879

 

Piramidalne fryzury przeżyły już swój czas, ze szkodą dla perukarzy, ale z tryumfem smaku estetycznego. Dzisiejszy sposób czesania bardzo prosty; warkocz zapleciony nizko, spuszcza się na plecy, potem odwija w górę, przytwierdza grzebieniem lub kokardą; nad czołem włosy nakarbowane, tworzą nizkie nioby, niekiedy nawet zaczesują się gładko.

Korespondencya z Paryża o ubiorach, w: „Tygodnik Mód i Powieści”, 1879

 

We włosy (…) kładzie się kwiaty zupełnie w tyle lub z boku, ponieważ, jak już wiemy, włosów dziś nie piętrzą nad ciemieniem, ale spokojnie z tyłu układają.

 Ubiory i roboty, dodatek do „Bluszczu”, 1880

 

Włosy zawsze krótko i wysoko zaczesane, moda loków i długiego czesania nie dała się dotąd wprowadzić. Młode panny ubierają głowę egretkami z drobnych pączków róż, niezapominajek, stokrotek lub oleandru – wianki i wianuszki zupełnie zarzucono. Dla mężatek widzieliśmy w znanym z wyższego gustu magazynie pani Bosz, śliczne ubranka z tiulu, marabutowej rozety i perłowego owsa, dalej śliczne czółko z cieniowanej koralowej wstążki, niby gniazdko dla dwóch kolibrów umieszczonych pośrodku; inne jeszcze dla starszych osób, złożone z pióra strusiego, okrągło ułożonego i dwóch podłużnych liści aksamitnych; były to wszystko pieścidełka dla każdego wieku i do każdej okoliczności zastosowane.

 Przegląd mód, dodatek do „Bluszczu”, 1887

 

Przy dzisiejszym rodzaju zaczesywania włosów wysoko, niemożliwem jest przypięcie kwiatu za uchem lub z tyłu głowy „en ciche peigne”. Umieszczają je więc na wierzchołku głowy, gdzie stosownie do wyrazu twarzy, układają mniej więcej wysoko w kształcie egretty. Nie dość, ażeby kwiat był do twarzy patrząc wprost, powinien oprócz tego nadać zręczny i foremny kształt głowie z boku, jest to rzecz nadzwyczaj ważna, na co trzeba koniecznie zwrócić uwagę.

 N.B., Umiejętne przypinanie kwiatów, Kolęda dla gospodyń, 1890

 

Szczególniej popularnemi wszakże są motywy secesyonistyczne lub też egipskie. Tak np. kolorowy welon przeźroczysty, udrapowany na nisko w tyle głowy upiętej fryzurze i po obu stronach głowy przytwierdzony wielkiemi klejnotami jest nadzwyczajne w tego rodzaju ubraniu en vogue. Od tego idą w dół na czoło spadające cienkie łańcuszki, w pośrodku których połyska spadająca w dół perła lub kropla brylantu.

 Plusjaune, Mody karnawałowe w: Ilustracya Polska, 1903

 

W uczesaniu włosów niema wielkich zmian. Forma głowy powinna być zgrabna i wązka z tyłu, - zaś włosy ułożone z przodu nad czołem szerzej, co nadaje twarzy pewną aureolę, zwłaszcza przy jasnych włosach. Włosy powinny być lśniące, przeto fryzyerzy polecają różne Brillantyny, które nadają im ów jedwabny połysk i „ondulowanie” szerokie, jakby naturalne.
Pięknem zakończeniem fryzury są rozmaite grzebienie z jasnego i ciemnego szylkretu, zdobne w kamienie, arabeski, bronzy, i utrzymujące ą w porządku.

 Sarpo, Przy toalecie w: Bluszcz, 1904

 

"Bazar", 1865

 Fruzyra dla mężatki, 1866 Hairstyle for married women, 1866"Bluszcz", 1866    Fruzyra dla mężatki, 1866 Hairstyle for married women, 1866"Bluszcz", 1866    Fryzury, 1867   Hairstyles, 1867  "Bluszcz", 1867     Fryzura dla młodych osób, 1867   Hairstyle for young ladies, 1867"Bluszcz", 1867    "Bluszcz", 1867

"Bluszcz", 1867     Uczesanie z warkoczami, 1871   Hairstyle with braids, 1871"Tygodnik mód i powieści", 1871  Fryzura, 1871   Hairstye, 1871 "Tygodnik mód i powieści", 1871  

"Tygodnik mód i powieści", 1871 Fryzury, 1872   Hairstyles, 1872 "Tygodnik mód i powieści", 1872    Modne uczesanie, 1873   Fashionable hairstyle, 1873"Tygodnik mód i powieści", 1872   

Modne uczesanie, 1873   Fashionable hairstyle, 1873 "Tygodnik mód i powieści", 1872 

Uczesanie z płaską kokardą, 1873   Hairstyle with flat bow, 1873"Tygodnik mód i powieści", 1873  Uczesanie z grzebieniem i wstążką, 1873   Hairstyle with comb and ribbon, 1873"Tygodnik mód i powieści", 1873   "Tygodnik mód i powieści", 1873  Uczesanie z diademem, 1873   Hairstyle with diadem, 1873"Tygodnik mód i powieści", 1873  "Tygodnik mód i powieści", 1873   Fryzura, 1874   Hairstyle, 1874"Tygodnik mód i powieści", 1874  Uczesanie z wiankiem, 1874   Hairstyle with wreath, 1874"Tygodnik mód i powieści", 1874   Uczesanie z motylem i różami, 1874   Hairstyle with butterfly and roses, 1874"Tygodnik mód i powieści", 1874

Uczesanie z kwiatami, 1874   Hairstyle with flowers, 1874"Tygodnik mód i powieści", 1874 Uczesanie z przepaską, 1874   Hairstyle with band, 1874"Tygodnik mód i powieści", 1874 Uczesanie w pukle i loczki, 1874   Hairstyle with locks and curls, 1874"Tygodnik mód i powieści", 1874   

Uczesanie wieczorowe, 1874   Evening hairstyle, 1874"Tygodnik mód i powieści", 1874   Fryzura balowa, 1874   Ball hairstyle, 1874"Tygodnik mód i powieści", 1874 "Tygodnik mód i powieści", 1875  Uczesanie w warkocze, 1875   Hairstyle with braids, 1875"Tygodnik mód i powieści", luty 1875    Modne uczesanie, 1875   Fashionable hairstyle, 1875"Tygodnik mód i powieści", 1875   Fryzury, 1876   Hairstyles, 1876  "Bluszcz", 1876   Fryzury, 1876   Hairstyles, 1876  "Bluszcz", 1876  

Fryzura, 1876   Hairstyle, 1876 "Bluszcz", 1876     Fryzura, 1876   Hairstyle, 1876"Bluszcz", 1876    Modne uczesanie wizytowe, 1876   Fashionable visiting hairstyle, 1876"Tygodnik mód i powieści", 1876   Modne uczesanie, 1876   Fashionable hairstyle, 1876 "Tygodnik mód i powieści", 1876  Uczesanie w punke, 1876   Hairstyle with locks, 1876  "Tygodnik mód i powieści", 1876  Uczesanie z warkoczami, 1876   Hairstyle with braids, 1876"Tygodnik mód i powieści", 1876 

Uczesanie balowe, modna biżuteria, 1876   Ball haistyle, fashionable jewellery, 1876"Tygodnik mód i powieści", 1876  

Wieczorowe uczesanie dla młodej osoby, 1876   Evening hairstyle for a young lady, 1876 "Tygodnik mód i powieści", 1877   Uczesanie w warkocze i loki, ze złotym diademem, 1877   Hairstyle with braids and curls, and golden tiara, 1877  "Tygodnik mód i powieści", 1877  Modne uczesanie, 1877   Fashionable hairstyle, 1877"Tygodnik mód i powieści", 1877  

Uczesanie ze skręcanych promieni i loków, 1877   Hairstyle with locks and curls, 1877"Tygodnik mód i powieści", 1877    

Modne uczesanie, 1880   Fashionable hairstyle, 1880"Mody Paryzkie, 1880     Fryzura, 1883   Hairstyle, 1883"Moda", 1883  Fryzura, 1883   Hairstyle, 1883"Moda", 1883    Fruzyra balowa, 1895   Ball hairstyle, 1895"Nové Pařížské Módy", 1895     Fryzura, 1896     Hairstyle, 1896"Nové Pařížské Módy", 1896   Fryzura balowa, 1898     Ball hairstyle, 1898"Nové Pařížské Módy", 1898   

Fryzura, 1902   Hairstyle, 1902"Ilustracya Polska", 1902   Modne uczesanie, 1904   Fashionable hairstyle, 1904  "Dobra Gospodyni", 1904     Fryzura, 1905     Hairstyle, 1905"Nové Pařížské Módy", 1905

 

Więcej przykładów fryzur można zobaczyć tutaj.

Na podobny temat: Modne kapelusze, Modne kolory, Jak dobrać fryzurę

 

 

 

 

 

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Visit Czas's profile on Pinterest.