W dzień Nowego Roku składano specjalne wizyty. Wysyłano również karty i bilety.

 

Wizyty noworoczne, tak najceremonialniejsze jak najpoufalsze, oddają się pierwszego stycznia od godziny dwunastej w południe. Kobiety w dzień ten nie wychodzą wcale z domu.

 Zwyczaje towarzyskie (Le savoir-vivre) w ważniejszych okolicznościach życia przyjęte, według dzieł francuskich spisane, Kraków 1876

 

Wizyty noworoczne stanowią pod tym wzglądem wyjątek, bo można je już składać od południa, a mężczyźni przychodzą we fraku i w białej krawacie.

 Spirydion, Kodeks światowy czyli Znajomość życia we wszelkich stosunkach z ludźmi. Na podstawie dzieł Pani d'Alq ułożył, Warszawa, Kraków 1881

 

Wizyty noworoczne tak najceremonialsze jak najpoufniejsze oddają się w tenże dzień od godziny 12 w południe, w który to dzień kobiety nie wychodzą z domu. Frak i biały krawat nie jest tą razą konieczny, lecz w święta Wielkanocne ze względu na święcone, które jest zawsze ugoszczeniem przy stole, użyć je należy.

Wskazówki obejścia się z ludźmi i zwyczaje światowe. Gry i zabawy towarzyskie. Anegdoty i zagadki. Zbiorek wyborowych utworów poetycznych. Złote zdania i myśli, Kraków, 1882

 

 

W dzień Nowego Roku mężczyźni tylko składają wizyty swoim krewnym, zwierzchnikom i w domach, gdzie bywają częściej; innym znajomym posyła się bilety. W ten dzień jedynie można już przyjść o dwunastej w południe.

Skarbiec dla rodzin w mieście i na wsi, tom I, Warszawa 1888

 

Statystyka wykazała, że w Warszawie coraz bardziej wychodzi ze zwyczaju dzielić się osobiście przy nowym roku życzeniami: od czasu, gdy się zaczęto wykupywać składkami na rozmaite cele od obowiązku towarzyskiego roznoszenia swych życzeń po krewnych, przyjaciół i znajomych, piękna tradycya rozpoczynania nowego roku cieplejszem słowem, wymianą serdecznego uścisku i zacieśnieniem węzłów w stosunkach bliższych czy dalszych stała się jakąś prostą, sztywną, zimną formalnością, cechującą usposobienie naszej epoki.
Zapewne, że to praktyczniej, a nadewszystko wygodniej, rzucić rubelka do pierwszej lepszej skarbony filantropijnej, niż jeździć z jednej ulicy na drugą, zchodzić dziesiątki pięter i osobiście zdobywać się na rozmaite waryacye jednego i tego samego tematu w ustnych życzeniach; ale gdybyśmy wszystko tylko traktować chcieli z punktu praktyczności i wygody osobistej, Boże jakże pustem, banalnem, zimnem, egoistycznem i bezdusznem musiałoby się stać to życie nasze w wielu rzeczach najpoważniejszych!
W roku bieżącym jeszcze jednę oszczędność zaprowadzono; ludziska zamiast w pismach ogłaszać swój noworoczny haracz, obliczyli sobie widocznie, że taniej im wypadnie pocztą posełać bilety do znajomych i załatwiali życzenia swoje przez korrespondecyą.
Stracili dorożkarze i posłańcy, straciły rozmaite cele publiczne i prywatne, bo i wizyt mniej składano, i ofiar „w miejsce powinszowań noworocznych.“
Cóż robić, świat na gwałt praktycznieje i kosztem serca oszczędza na kieszeniach, a może i przeciwnie...

Quis, Pogawędka, Bluszcz, 1892

 

Karty noworoczne powinno się wysełać 25 Grudnia, data na stemplu pocztowym będzie dowodem; adresat powinien odebrać w tygodniu poprzedzającym dzień N. Roku. Małżeństwo wysełając karty wizytowe powinno mieć kartę wspólną, przeznaczoną dla powinszowań. Wysełając do małżeństwa daje się adres wspólny.

Z.A., Pogawędka, w: „Tygodnik Mód i Powieści”, 1898

 

Najlepsza pora do wizyt jest między godziną. 2-gą i 6-tą po południu, z wyjątkiem wizyt noworocznych, które można rozpocząć od godziny 12-ej z południa.

Jak żyć z ludźmi? Popularny wykład zwyczajów towarzyskich, Warszawa, 1898

 

Powinno się składać, czy posyłać bilety noworoczne wszystkim bez wyjątku, względem których mamy jakieś obowiązki; kawalerowie i młode małżeństwa starszym małżeństwom; kobiety same – starszym szanowanym kobietom, i nawet poważnym mężczyznom, jak księżom, doktorom, starcom, profesorom i t. p., dalej jeszcze osobom światowym, którym przedstawieni byliśmy w ciągu roku; mieszkającym za daleko, aby je odwiedzić można, i wielu jeszcze zaniedbanym ale nie zapomnianym – tylko niech serce bierze choć mały udział w tej grzeczności.

Przewodnik życia światowego, Warszawa 1900

 

Wizyty noworoczne składać można przez cały styczeń, ale najodpowiedniejszym do tych wizyt jest sam dzień Nowego Roku. Dziś zwyczaj ten ustąpił przeważnie rozsądnym ofiarom na cele dobroczynne, wszakże nie odwiedzić blizkich krewnych lub znajomych z okazyi Nowego Roku, byłoby objawem niechęci lub lekceważenia.

 Mieczysław Rościszewski, Księga obyczajów towarzyskich, Lwów 1905

 

Na podobny temat: Wizyty