Czas Emancypantek

Kto usiłuje różem i pudrem poprawić normalny kolor swojej twarzy, ten przypomina pacykarza, który usiłowałby skopiować obrazy Tycjana za pomocą farby czerwonej i białej. Róż i puder stanowią atrybuty sceny.

Kobieta prawie nato stworzona, aby swoją, dobrocią, uprzejmością w obejściu łagodziła, koiła, pocieszała smutnych i strapionych; zasmucać tych, których kocha, nie powinna nigdy, ale przeciwnie okazywać im zawsze pogodne oblicze.

Młody człowiek, który zaangażowawszy tancerkę, zapomina o tem i pozostawia ją siedzącą, może się narazić na bardzo przykre następstwa; ojciec, brat lub narzeczony są w stanie i nieledwie są w prawie ubliżyć mu lub wyzwać go na pojedynek.

 

.................

Im bardziej zbliża się dzień ślubu, tem poufalsze może być zachowanie się narzeczonych; matka może ich opuszczać na czas jakiś i wychodzić do swoich apartamentów, drzwi jednak do salonu powinny być zawsze otwarte, tak aby co chwila była w możności wejść niespodzianie.

Jako dorosła panna

Oficjalnie dorosła panna miała w rodzinie inną pozycję, niż małe dziecko. Kończyła swoją edukację, zaczynała oficjalnie "bywać w świecie". Z jednej strony zyskiwała więcej swobody, a drugiej roztaczano nad nią bardzo ścisły nadzór. Zyskiwała też sporo nowych obowiązków w domu, mających przygotowywać ją do przyszłego zamążpójścia.

Młode panny były także skrępowane ścisłymi przepisami etykiety, dokładnie określającymi, co im wypada robić, a co jest dla nich stanowczo zabronione.


Za jedną z najważniejszych cech młodej panienki uważano skromność. Matkom zalecano staranne pilnowanie, by córki pozostawały skromne, a i samym pannom powtarzano, że jest to jeden z największych ich powabów.

 

Czytaj więcej: Skromność

Visit Czas's profile on Pinterest.